Gecenin Dileği 3.Bölüm

Bazen en kötü görünenlerin bile korumak istedikleri vardır.

 

 

~~~~

 

Ruhlar uzun bir süre sonra ilk defa bir ruh taşıyıcısına ceza verilme talebi ile toplandı.

Tartışmanın son kararını verecekler olarak Orman Ruhu Perus ve Gökyüzü Ruhu Erwin seçildi. Tartışma konusu ise Erion’un Estelle’ye yardım ederek annesini öldürmesiydi.

 

Robert en çok sinirli olandı. Kendisi Estelle’nin annesi Maria’yı kutsayan ruhtu.

 

Aslında ruhlar arasında en çok zıt kutup olan Gece ve karanlık ruhu Erion ile ışık ve aydınlık ruhu Robertti. Nasıl oldu da ikisi kutsamalarını aynı kandan olanlara verdiler kimse buna olanak bile vermiyordu.

 

Yüzyıllardır süre gelen düşmanlıkları, kutsadığı bedenlerde bile devam etti. En sonunda kızın annesini öldürmesi bardağı taşıran son damla oldu. En yaşlı ruhlar gerçekten sinirliydi ama ne vardı ki bu iki ruha büyük bir ceza verecek kadar kimsenin gücü yoktu.

 

Perus “Artık tartışmaya başlayabiliriz Robert bu cezayı sen talep ettin. Şimdi diğer ruhların önünde tekrar et.”

 

Robert “Söyleyecek çok şey yok. Estelle’nin bedeninden Erion’un çıkmasını ve cezalandırılmasını talep ediyorum.”

 

Şevkati ile bilinen toprak ruhu Mary

” O daha çok küçük ve toy ne yaptığını kavrayamamıştır. Cezalandırmanın hafif olmasını talep ediyorum ve her ne kadar Erion’u sevmesemde kutsadığı beden ölmeden ondan ayrılması gücünü bırakması ile aynı şey.”

 

Mary bunu ne kadar güler yüzle söylemiş olsada kendiside hafife alınacak bir ruh değildi. Mary’in konuşması ile ruhlar kendi aralarında konuşarak gürültü yapmaya başladı.

 

Erwin “Sessizlik!”

 

Erwin’in bağırması ile ruhlar bölgesinde tekrar bir sessizlik çöktü.

 

Erwin “Şimdi Erion sen itiraz eden tarafsın, konuşmanı yap.”

 

Erion “Söyleyecek çok fazla şey yok burada Penumbra ormanının derinliklerinde yaşayan bir çok ruh var Maria’nın kızı Estelle ‘ye ne tür cezalar verdiğini biliyorsunuz.”

 

Robert bağırarak “Bu onun güçlü kalması içindi. İşe yaradı ki daha 7 yaşında iken bir ruhu bedenine alacak kadar güçlendi!”

 

Erion “Bu yaptıklarını haklı çıkarmaz parlak mankafa seni! Ormanın içerisinde ne kadar tehlikeli yaratıklar var farkında mısın? Ama Maria, Estelle’yi daha 5 yaşındayken oraya göndermeye başladı. Onu aç bıraktı ceza olarak bir sandığa kilitliyordu! Ve bu yaptıklarının onu güçlendirmek için olduğunu mu söylüyorsun? Güldürme beni! ”

 

Robert “Onu yeterince iyi yetiştirdi! Ve güçlü oldu bu gerçeği değiştirmez Erion, yoksa nasıl senin gibi bir ruhu bedeni alabildi.”

 

“Aslında haklı ama kullandığı metotlar…”

 

“Bu Maria’yı haklı çıkarmaz.”

 

“Erion gibi bir ruhu bedeni küçük yaşta kabul etti. Yani doğru yaptığı kabul edilebilir.”

 

“Kapa çeneni daha küçük bir çocuk o!”

 

Bir çok ruh birbirine girmişti. Ruhlar üç gruba ayrıldı; Tarafsızlar, cezayı kabul edenler, Estelle’yi savunanlar.

 

Erwin bir kez daha “sessizlik” diye bağırdı.

 

Perus bu görüşlerde tarafsız kalandaydı. Her ne kadar içten içe Estelle’yi desteklese bile onun iyi bir hayat yaşamasını diledi.

 

Bir yandan da ilk defa Erion’u bu kadar sinirli görüyordu, şimdiye kadar kutsadığı hiçbir beden için bu kadar sinirlendiğini görmemişti.

 

Ufak bir tebessüm ile ” Estelle’ye kesinlikle iyi bir yoldaş olacağını” düşündü.

 

Robert “Ah bir şeyi unutuyordum. Erion bunu sen açıklamaya ne dersin, Ymir nerede?”

 

Erion onun adını duyunca Roberte saldırdı.

Ruhlar arasındaki tartışma gittikçe kızışınca Erwin bunun kararını 5 yıl sonraya ertelemeye karar verdi.

 

Ruhlar buna karşı çıkmadı sonuçta bu kadar zaman onlar için oldukça küçüktü.

 

 

 

 

***

 

Vücudundaki ağrılar ile uyandı Estelle. O kadar canı yanıyordu ki parmaklarını bile kıpırdatamayacak haldeydi.

 

“Seni lanet şey! Ne yaptın bedenime?”

 

[Olayı kendi yöntemim ile çözdüm bence oldu, etrafına bak.]

 

Gözlerini zar zor açıp etrafına bakındı. Krem renkli birkaç eşyalı bir odadaydı. Yatakta yattığını bile yeni fark etti.

 

[İnsan çift geldiğinde soru sorarlarsa çok fazla bir şey hatırlamadığını söylersin.]

 

“Ne çevirdin Erion, bana anlat bunu hemen.”

 

[Şu an vakit yok gelmek üzereler. Ailenin kim olduğunu sorarlarsa haydutlar öldürdü de.]

 

“Erion! Hey Erion hep saçma yerde susuyorsun.”

 

Estelle duyduğu ayak sesleri ile ağzını kapamaya karar verdi.

 

“Sana söyledim Lita. Onu gerçekten de ormanlık alanda kanlar içinde buldum. Hiç kimse yoktu.”

 

“Zavallı kız neler çekmiştir. Ona pansuman yaparken vücudunda birkaç yıllık yara izleri gördüm. O yaraları iyileştirme büyüm ve iksirlerle bile iyileştiremedim.”

 

Ernon kapıyı araladığında Estellenin yataktan doğrulmaya çalıştığını gördü. Hızla yanına gidip sırtından destek olmak istedi tam elini uzatacakken Estelle geri çekilince o da elini indirdi.

 

Lita “Şimdi daha iyi misin tatlım?”

 

Estelle “B-ben neredeyim?”

Gecenin Dileği

Gecenin Dileği

Puanlama 0.0
Seviye: Hiatus Tür: Yazar: Çizer: Yayınlanma tarihi: 2021 Orjinal dil: Türkçe
Gecenin Dileği Bir çok krallığı olan bir kıtada Sappen kralının bir hayali vardı. 'Tüm kıtayı birleştirmek' Bunun için birçok savaş çıkardı. Neredeyse tüm kıtayı fethetti bir bölge hariç orada kara ağaçlar bulunması yüzünden Penumbra* ormanı dendi. Bu ormanı alamamasının sebebi orada yaşayan bir kabile toplulukları olması. O kadar çok kendilerini soyutlamışlardı ki varlıkları bu savaşlar ile tanınmıştı. Onlara unutulmuşlar anlamında Oblivion dendi. Onlara her fetih için savaş açıldığında krallık üzerine birçok felaket geldi. En sonunda halkın ve soyluların zoru ile kral o topraklardan vazgeçti. İnsanlar böylelikle çocuklarına onların hikayelerini anlattı. Bu anlatılan hikayeler büyüdükçe büyüdü. Bu hikayeler içerinde tek doğru olan Oblivionların ruhlar tarafından kutsandığıydı.   Not: Ekibimizin minicik pofuduk TEMARİ'sinin orjinal novelidir. Resimler karakterleri daha iyi tanımlamak amacıyla konulmuştur.   Hemen oku!

Yorumlar

Ayarlar

Karanlık Modla Çalışmıyor.
Sıfırla